قد بلند ، موهای صاف ، پوست سفید و البته چشمهای کمی ریز! . لبهای خندان ، صورت خندان ، دستهای خندان  و خنده هایی آنفدر گرم که بشه باهاش تمام یخهای سیبری رو آب کرد . فکر کنم دلایل به اندازه ای محکمه پسند باشند که آدم خودش رو در شیرین ترین دردسر دنیا بندازه هر چند که می دونم این نیز بگذرد . امّا با این حال حالی خوش باش و عمر بر باد مده که دم را عشق و باقی کشک است. پیش بسوی چندمین( ببخشید تعداد دقیقش یادم نیست!) ماجراجویی رمانتیک زندگی ....! متشکرم . پایان پست.

ابوذر | سه شنبه سوم مهر 1386 |